| 36 |
One of the Pharisees invited him to eat with him. He entered into the Pharisee’s house, and sat at the table.
|
36 |
ηρωτα δε τις αυτον των φαρισαιων ινα φαγη μετ αυτου και εισελθων εις τον οικον του φαρισαιου κατεκλιθη |
| 37 |
Behold, a woman in the city who was a sinner, when she knew that he was reclining in the Pharisee’s house, she brought an alabaster jar of ointment.
|
37 |
και ιδου γυνη ητις ην εν τη πολει αμαρτωλος και επιγνουσα οτι κατακειται εν τη οικια του φαρισαιου κομισασα αλαβαστρον μυρου |
| 38 |
Standing behind at his feet weeping, she began to wet his feet with her tears, and she wiped them with the hair of her head, kissed his feet, and anointed them with the ointment.
|
38 |
και στασα οπισω παρα τους ποδας αυτου κλαιουσα τοις δακρυσιν ηρξατο βρεχειν τους ποδας αυτου και ταις θριξιν της κεφαλης αυτης εξεμασσεν και κατεφιλει τους ποδας αυτου και ηλειφεν τω μυρω |
| 39 |
Now when the Pharisee who had invited him saw it, he said to himself, “This man, if he were a prophet, would have perceived who and what kind of woman this is who touches him, that she is a sinner.”
|
39 |
ιδων δε ο φαρισαιος ο καλεσας αυτον ειπεν εν εαυτω λεγων ουτος ει ην [ο] προφητης εγινωσκεν αν τις και ποταπη η γυνη ητις απτεται αυτου οτι αμαρτωλος εστιν |
| 40 |
Jesus answered him, “Simon, I have something to tell you.” He said, “Teacher, say on.”
|
40 |
και αποκριθεις ο ιησους ειπεν προς αυτον σιμων εχω σοι τι ειπειν ο δε διδασκαλε ειπε φησιν |
| 41 |
“A certain lender had two debtors. The one owed five hundred denarii, and the other fifty.
|
41 |
δυο χρεοφειλεται ησαν δανιστη τινι ο εις ωφειλεν δηναρια πεντακοσια ο δε ετερος πεντηκοντα |
| 42 |
When they couldn’t pay, he forgave them both. Which of them therefore will love him most?”
|
42 |
μη εχοντων αυτων αποδουναι αμφοτεροις εχαρισατο τις ουν αυτων πλειον αγαπησει αυτον |
| 43 |
Simon answered, “He, I suppose, to whom he forgave the most.” He said to him, “You have judged correctly.”
|
43 |
αποκριθεις σιμων ειπεν υπολαμβανω οτι ω το πλειον εχαρισατο ο δε ειπεν αυτω ορθως εκρινας |
| 44 |
Turning to the woman, he said to Simon, “Do you see this woman? I entered into your house, and you gave me no water for my feet, but she has wet my feet with her tears, and wiped them with the hair of her head.
|
44 |
και στραφεις προς την γυναικα τω σιμωνι εφη βλεπεις ταυτην την γυναικα εισηλθον σου εις την οικιαν υδωρ μοι επι ποδας ουκ εδωκας αυτη δε τοις δακρυσιν εβρεξεν μου τους ποδας και ταις θριξιν αυτης εξεμαξεν |
| 45 |
You gave me no kiss, but she, since the time I came in, has not ceased to kiss my feet.
|
45 |
φιλημα μοι ουκ εδωκας αυτη δε αφ ης εισηλθον ου διελιπεν καταφιλουσα μου τους ποδας |
| 46 |
You didn’t anoint my head with oil, but she has anointed my feet with ointment.
|
46 |
ελαιω την κεφαλην μου ουκ ηλειψας αυτη δε μυρω ηλειψεν τους ποδας μου |
| 47 |
Therefore I tell you, her sins, which are many, are forgiven, for she loved much. But to whom little is forgiven, the same loves little.”
|
47 |
ου χαριν λεγω σοι αφεωνται αι αμαρτιαι αυτης αι πολλαι οτι ηγαπησεν πολυ ω δε ολιγον αφιεται ολιγον αγαπα |
| 48 |
He said to her, “Your sins are forgiven.”
|
48 |
ειπεν δε αυτη αφεωνται σου αι αμαρτιαι |
| 49 |
Those who sat at the table with him began to say to themselves, “Who is this who even forgives sins?”
|
49 |
και ηρξαντο οι συνανακειμενοι λεγειν εν εαυτοις τις ουτος εστιν ος και αμαρτιας αφιησιν |
| 50 |
He said to the woman, “Your faith has saved you. Go in peace.”
|
50 |
ειπεν δε προς την γυναικα η πιστις σου σεσωκεν σε πορευου εις ειρηνην |