| 1 |
Then six days before the Passover, Jesus came to Bethany, where Lazarus was, who had been dead, whom he raised from the dead.
|
1 |
ο ουν ιησους προ εξ ημερων του πασχα ηλθεν εις βηθανιαν οπου ην λαζαρος ον ηγειρεν εκ νεκρων ιησους |
| 2 |
So they made him a supper there. Martha served, but Lazarus was one of those who sat at the table with him.
|
2 |
εποιησαν ουν αυτω δειπνον εκει και η μαρθα διηκονει ο δε λαζαρος εις ην εκ των ανακειμενων συν αυτω |
| 3 |
Mary, therefore, took a pound of ointment of pure nard, very precious, and anointed the feet of Jesus, and wiped his feet with her hair. The house was filled with the fragrance of the ointment.
|
3 |
η ουν μαριαμ λαβουσα λιτραν μυρου ναρδου πιστικης πολυτιμου ηλειψεν τους ποδας [του] του ιησου και εξεμαξεν ταις θριξιν αυτης τους ποδας αυτου η δε οικια επληρωθη εκ της οσμης του μυρου |
| 4 |
Then Judas Iscariot, Simon’s son, one of his disciples, who would betray him, said,
|
4 |
λεγει [δε] δε ιουδας ο ισκαριωτης εις [εκ] των μαθητων αυτου ο μελλων αυτον παραδιδοναι |
| 5 |
“Why wasn’t this ointment sold for three hundred denarii, and given to the poor?”
|
5 |
δια τι τουτο το μυρον ουκ επραθη τριακοσιων δηναριων και εδοθη πτωχοις |
| 6 |
Now he said this, not because he cared for the poor, but because he was a thief, and having the money box, used to steal what was put into it.
|
6 |
ειπεν δε τουτο ουχ οτι περι των πτωχων εμελεν αυτω αλλ οτι κλεπτης ην και το γλωσσοκομον εχων τα βαλλομενα εβασταζεν |
| 7 |
But Jesus said, “Leave her alone. She has kept this for the day of my burial.
|
7 |
ειπεν ουν ο ιησους αφες αυτην ινα εις την ημεραν του ενταφιασμου μου τηρηση αυτο |
| 8 |
For you always have the poor with you, but you don’t always have me.”
|
8 |
τους πτωχους γαρ παντοτε εχετε μεθ εαυτων εμε δε ου παντοτε εχετε |